'ik bel nog wel'

Al 4 maanden houdt ze me bezig. Ik heb haar zien ontluiken van een schuchter maagdje tot een dartele deerne. Ze ziet iedereen zo geerne. Ze is niet graag alleen meneer.
Vorige week nam ik haar mee naar huis. Ik hoopte haar snel aan iedereen te kunnen voorstellen en de volgende stap te kunnen nemen.
Vandaag nam ze haar koffers. We beloven vrienden te blijven, maar ik weet wel beter. Ze is te groot en te omslachtig. God, bij momenten leek ze zelfs almachtig. Ze was een rebel! Het type dat geen weerstand duldt en niet over bomen lult.

Een druilerige lentedag drupt langzaam van me af, z’ is weg, ’t is af, het is gedaan. Een thesis is geen PhD. Het temperament van een amazone en de slagkracht van Jeanne d’Arc. Een parel dansend op een oliespoor, op en neer en soms naar voor. Als aan de zwaartekracht ontsnapt, een bloesem in de winternacht.
Onthoofd, verketterd en mondain. Door Newton genomen en weer uitgespuwd! Eens rebel, nu niet veel meer dan een ordinaire del. Gewogen en te zwaar bevonden. Maatje zero zou ze worden. Nog even strak diëten en klaar ermee.

Onderzoek is denken, zoeken en tailleren! Niet voor jezelf of voor haar, maar voor anderen die dan zeggen ‘klaar’.