De staking blijft voortduren en eigen initiatief is blijkbaar nodig om het sociaal leven hier te jumpstarten. ‘The boys at 700 Bridge’ probeerden dit met een ultimate frisbee game en BBQ. In een land waar curling populair is, is het moeilijk om aan te nemen dat het spektakel gehalte van frisbee te laag ligt om volk op de been te krijgen. Het zal dan wel aan het medium, facebook, gelegen hebben dat er ondanks geen werk/les en een brandende zon weinig mensen kwamen opdagen voor de frisbee match. Veel lopen dus, maar wel een aangename manier om de namiddag mee door te komen.
Rond zessen of 6ish zoals dat hier heet schoten de eerste vlammen door onze bbq. Geen stoerdoenerij aan het vuur, de bbq’s hier werken immers op gas. Eens die sissy variant aan is (aan een wieltje draaien en op 1 knop duwen) zit de taak als ‘vuurmaker’ er al snel op. BBQ’en wordt hier dan ook niet tot een kunst verheven. Niemand probeert mekaar de loef af te steken met het lekkerste gerecht of origineel gebruik van alcohol in de nabijheid van vlees. Een bbq bestaat hier uit hamburgers, punt gedaan. Geen pasta, geen aardappelsalade, geen worstjes, ribbetjes of koteletten! De enige skills die waarmee Canadezen op een bbq aandraven zijn de ‘beer drinking skills’. Het bier en de shots vloeiden rijkelijk, lang voor het eerste vlees uit de vriezer (ontdooien is voor pussies) werd gehaald. De bbq ging vervolgens enkele keren terug uit en aan tot ik mijn portie van drie hamburgers binnen had.
In de knusheid van onze living kwamen de shotlglazen al snel weer boven water en shottails (cocktails in shotglas) werden aardig gepruimd. Een aanwezig maneblusser trok dit pruimen door en werkte zijn weg door onze laatste appelsien zonder daarbij de vloer of het aanrecht te ontzien. Deze hilarische taferelen en andere bezorgen de man in kwestie ongetwijfeld zijn ‘fifteen minutes of fame’ hier in Windsor. Gesterkt door zijn succes en dat van dé KV werd ‘you’ll never walk alone’ ingezet. Deze versie zal niet direct zijn plaats kennen in het rijtje met Frank Sinatra en Johnny cash maar ze mocht er best wezen.
The day after zal bij velen een andere Johnny Cash hit domineren, ‘I hurt myself today’. Met de smaak van Leffe, Duvel, Chimay en andere bieren nog vers in mijn geheugen was ik vrijwel probleemloos in staat om de overdreven lokroep van Carling en Labatt Blue te weerstaan. Om 9u deze ochtend begon ik dan ook aan mijn eerste en meteen ook laatste poging om zelf croissants van ‘scratch’ te maken. Piet Huizentruyt en anderen zullen het misschien heiligschennis vinden, maar na twee uur vruchteloze arbeid zweer ik bij het bladerdeeg dat in de frigo’s van de delhaize ligt. Ik ben er trouwens zeker van dat ook Mimi en Ilse dat gebruiken en wie weet ook Piet himself als hij geen camera’s over zijn schouder heeft hangen. Net als in Leuven zal ik hier dus geen lekkere koffiekoeken kunnen eten. Mocht iemand een bakker in het Leuvense kennen die in slaagt van een degelijke koffiekoek te maken, laat gerust iets weten! Je doet er niet alleen mij maar ook Fons, de tuinman/conducteur, er een groot plezier mee. Als wederdienst geef ik meteen de naar mijn, altijd bescheiden, mening beste bakker mee: de bakkerij in Milly-la-Forêt, op de uithoek van het plein in Milly naast de PMU. Zekere een amandelkoek of zeven bestellen, de beste in hun soort!
Mijn poging tot voltarwebrood met verse rozemarijn was wel gelukt, in die mate dat er ik zelfs een deliberatie op het examen van ‘beroepskennis voor bakker’ mee in de wacht zou kunnen slepen. Brood en spelen dus dit weekend in Windsor, met wisselend succes.
ps: bedankt voor de entertainment Manu 'money shot' en geniet nog van de overwinning van KV Mechelen
