vrijdag 26 december 2008

De comeback van de slipper

Terwijl de Turkse heilige in Benidorm naar een heruitzending van HT&D kijkt en de man uit het Noorden zijn slee laat pimpen door de brave jongens en meisjes van ‘West Coast Customs’ kraakt het in Laken. De Queen, u weet wel die dame uit dat andere Windsor, scoorde in 2007 belangrijke punten door podcasts te verspreiden van haar kerstboodschap. Nu al wat retro is terug in is dacht de King, die man uit Laken in 2008 nog beter te doen. Helaas kreeg de man de wind van voren toen het nieuws over zijn zelfsamengestelde mixcasettes uitlekte.
Diezelfde wind zorgt er hier in Windsor voor dat alles niet geheel volgens plan aan het verlopen is. Ondanks de nabijheid van de spoorweg worden mijn (onderzoeks)plannen als door kwade geesten gedwarsboomd en stranden de ontspoorde wagons in een sneeuwbank. Een derde poging op advisor en research proposal moet in 2009 dan maar lukken. Die jaren ervaring als Marklin machinist moeten toch ooit hun vruchten afwerpen. Een ander neveneffect van de windchill is dat het sociale leven nog minder is dan anders. Om de een of andere reden functioneert een mens niet zo goed in -32°C. Ook ik zit nu binnen van de christmas cookies te genieten en te wachten op een aanvaardbare temperatuur om te gaan lopen.

Albert zou zijn raadgevers al gratie hebben geschonken voor het walkman slippertje. Philip ligt echter nog steeds in een hoek ‘walkman is foei’ te prevelen. Gelukkig was er Geert Lambert om de vorst een hart onder de riem te steken. Hij gaf de koning de raad om flip-flops te dragen tijdens het voorlezen van zijn kerstboodschap. De vorst gaf niet thuis aan deze verdoken oproep tot brand placement en weigerde flip-flops, vroeger ook wel slippers genoemd, te dragen. Ondanks de mislukte sluikreclame lijkt de nieuwe naam SLP toch Vlaming te bereiken.
Zo nu en dan moet een mens zich heruitvinden om ‘hot’ te blijven. Dat hebben de politici geleerd van Madonna en Prince aka TAFKAP aka Prince. Dat een partij die vaker van naam lijkt te wisselen dan Puff Daddy (aka P. Diddy aka Sean Combs aka Diddy aka Mr. Lopez ...) niet meteen stabiliteit uitstraalt raakt Lambert’s koude kleren niet. Koud zal de man, wiens dubbele kin volgens een bepaalde fysiologie professor voldoende energie (vet) zou bevatten om een marathon op uit te lopen, niet snel hebben en stabiliteit is ook niet zijn hoofdprioriteit. Met Bert Anciaux als zijn meester heeft hij immers op jonge leeftijd al geleerd dat slippertjes niet meteen ‘du jamais fait’ zijn in de Vlaamse politiek. Plagiaat is ook al lang geen issue meer, dat leerde hij van zijn kartelpartner. SLP mag dan wel origineel klinken, google zorgt er echter voor dat die luchtbel geen Lernaut&Hauspie-iaanse proporties aanneemt. SLP is reeds sinds 1877 het acroniem voor de ‘Socialist Labor Party of America’. Benieuwd of ze verder hebben gekeken dan de eigen jongerenafdeling en de homepage van hun Amerikaanse naamgenoot of gaat Lambert ‘zijn’ partij uit de as laten verrijzen op Marxistische fundamenten?

Burgies, world of warcraft (een computerspel ‘op internet’) – spelers en andere digitalen kennen SLP ongetwijfeld beter in volgende context:

SLP has three different roles for devices. A device can also have two or all three roles at the same time.

* User Agents (UA) are devices that search for services
* Service Agents (SA) are devices that announce one or more services
* Directory Agents (DA) are devices that cache services. They are used in larger networks to reduce the amount of traffic and allow SLP to scale. The existence of DAs in a network is optional, but if a DA is present, UAs and SAs are required to use it instead of communicating directly..

(cache = een kopie van een verzameling data op een medium dat sneller toegankelijk is dan het medium waarop de originele data opgeslagen is; Wikipedia)

Zolang de heer Lambert als voorzitter/directeur aanwezig is moeten, in deze context, partijgenoten/agents via hem om met elkaar te communiceren. De Detroit river is niet meteen de Mosel en Windsor is Trier niet. Nikkel, kwik en andere metalen zijn in grotere concentraties aanwezig dan Marxisme maar een man als ‘centraal planbureau’ lijkt me niet meteen te stroken met de theorie.

En is er in deze context nog een rol weggelegd voor die andere Geert, Bertje en Bettina:
Today most implementations are daemons that can act both as UA and SA. Usually they can be configured to become a DA as well.

Ach op dagen dat de politiek ons minder kan bekoren kunnen we toch nog rekenen op grootheden uit het verleden. Eddy Merckx en Wilfried Meert zouden immers in navolging met Lance Armstrong hun comeback hebben aangekondigd. Meert zou mikken op de spelen van Londen. Eddy zou in 2009 alle grote rondes willen winnen met Axel als meesterknecht. Faema heeft zich al opgeworpen als ‘de enige logische keuze’. Armand Pien laat weten geen comeback te overwegen bij gebrek aan groentetuin.


donderdag 11 december 2008

A la guerre comme à la guerre

Aan de horizon schuift een schim schichtig van boom tot boom. Zijn getokkel echoënd door de vallei die ooit wemelde van soortgenoten en volgers. Zijn kenmerkende kreet ‘wiii fiiii’ die ramen en deuren deed beven en anderen deed rillen bereikt de wordt gesmoord en bereikt de hoeve enkel nog op koude winterdagen als ‘Wie Viel?’
-notities van Crembo 10 Dec 2010 ‘het einde van de blogger’-

Er zijn zo van die mensen, je ziet ze soms als je in de trein zit of die enkele keer dat je je toch maar aan de bus waagt. De bus is in mijn ogen de meest weerzinwekkende vorm van transport. Ik heb het dan niet over de tourbus die je netjes in de alpen afzet, maar wel over dat gedrocht dat de binnenstad verpest en een grondige hekel lijkt te hebben aan fietsers, de lijnbus. Jammer genoeg zijn er zo van die dagen dat je niet anders kan dan er gebruik van te maken. Maar goed, er zijn dus mensen die er graag gebruik van maken. Mensen die liever niet zelf fietsen of wandelen maar verkiezen om als sardienen in een blikken doos naar hun bestemming te worden gebracht. Tijdens de rit staren deze mensen apathisch voor zich uit, een enkeling kijkt dromerig naar buiten als het grijze landschap aan hem/haar voorbijgaat en de rest kijkt afkeurend naar ‘die vreemde’. De bus.
Wel ik denk dat De Crem zijn beleidsverklaring op een bus heeft geschreven, daags na het analyseren van Pulp Fiction met zijn bijbelgroep. Die bijbelgroep moet ongetwijfeld een vette kluif gehad hebben aan Marcellus Wallace. Marcellus Wallace, niet bepaald een koorknaapje maar wel een sterk voorstander van monogamie (http://www.youtube.com/watch?v=JNT5zvd3g2M). De volgende ochtend aan de bushalte in Aalter sluimerde er echter een andere mantra door Crembo’s hoofd:
Ik zal mij meedogenloos op hen wreken, in mijn toorn zal ik hen straffen, en dan, als mijn wraak hen treft, zullen ze weten dat ik De Crem ben. (Ezechiël 25:17)

Die wraak treft na de blogger nu ook de militair. Dat minister De Crem zelf lijf en leden volgegoten heeft in NY zonder daar bij stil te staan, daar moeten anderen maar voor boeten. Zo lijkt dat nu eenmaal te werken in de politiek. Als je project naar de haaien gaat vernieuw je je imago en start je iets nieuws op. En al de rest, dat is 'collateral damage'. Binnenkort de wederopstanding van het wenend Bertje?

Ach, wat zou de Belgische politiek zijn geweest als Crembo zijn bijbelgroep niet had gehaald en braaf met vrouw en kinderen naar Canvas had gekeken.
‘De volgende ochtend aan de bushalte in Aalter echode een mantra door Pieter’s hoofd: Blikken doos, blikken doos ...’




zaterdag 6 december 2008

Sinterklaas - Santa Claus

Uitleggen wie of wat Sinterklaas is gaat niet over een leien dakje. Sinterklaas – Santa Claus is niet die dezelfde man met rode mantel en witte baard als de door de Coca Cola en andere plat gecommercialiseerde ‘Santa Claus’. Al doet de Sint de laatste jaren aardig zijn best om in de Bondgenotenlaan op te duiken terwijl de meisjes nog in rokjes gehuld gaan.
Ondanks het gebrek aan rokjes en het gure weer (gevoelstemperatuur -11°, een windje dat strak genoeg is om lekker te surfen en een sneeuwtapijt dat maar niet kan kiezen tussen blijven liggen of opstaan en weer doorgaan) is de Sint ook tot in Windsor geraakt. Hij heeft op de deur geklopt, HARD geklopt. Een piet heet hier een ‘mailman’ en blijkbaar zijn de Georoutes hier wel met succes ingevoerd. Waar je in Senegal gecharmeerd of gefrustreerd kan worden door de ‘toi tu as la montre, nous ... on a le temps’ is het credo van de postbode hier ‘Time is money’.