Ondanks de afkomst van mijn Sherwood was ik niet in staat om defensies te splijten of met ziekmakende kracht de tegenstand te verpulveren. Oekraïens hout in Belgische handen blijkt niet opgewassen tegen de Canadese hockey(schaats)vaardigheden. Dat een van mijn tegenstanders de broer bleek te zijn van een actieve NHL speler deed mijn aura van onoverwinnelijkheid tanen. De afwezigheid van beschermende kledij, op handschoenen na, ontnam de rest van mijn ‘hybris’.
Omdat vechtend ten onder gaan eervol is ging ik desalniettemin met die intentie het ijs op. De eerste schifting was bij deze een feit, daar waar de anderen vlot over het muurtje op het pas ‘afgereden’ ijs sprongen besloot ik immers om via de grote poort ,aka het deurtje voor gekwetsten, de arena te betreden.
‘Float like a butterfly and sting like a bee’
Als krinkelende winkelende waterdingen schoten de Canadezen mij links en rechts voorbij. Canadees zijn is moeilijk als je op schaatsen staat!
Ik voelde me als een waterbuffel en achtte de kans op lacteren met een lekkere mozzarella als trots resultaat dan ook groter dan het verslaan van mijn directe tegenstander. Wegens chronisch gebrek aan vulling voor zelfs een instap trainingbra en de afwezigheid van een degelijke afkolf pomp week ik toch af van dit verder overigens feilloze plan en besloot om mijn kans te gaan.
‘your hands can’t hit what your eyes can’t see’
Een geluk dat de puck zwart is en dat ik wel met een puck overweg kan. Na 45min evenwichtsoefeningen waarbij mijn Sherwood mij meermaals heeft rechtgehouden ben ik erdan toch in geslaagd om te scoren, zonder daarbij offside te staan! Om het spannend te houden kon je enkel scoren door tegen de doelpalen te schieten, dus niet gewoon in het net rammen.
‘when you’re as great as I am, it’s hard to be humble’
Na een uurtje wedstrijd en een kleine 45min ‘opwarming’ was ik dankzij mijn energie efficiënte schaatstechniek volledig opgebrand. Moe en nederig verliet ik het ijs, de wedstrijd was gedaan en lessen zijn geleerd.
Er is schaatsen en schaatsen. Met mijn niveau van schaatsen zou ik waarschijnlijk nog niet in aanmerking komen van de Canadese variant van ‘Koningslo B’. Maar oefening baart kunst, zou Jan Hoet in de kelders van het SMAK een trainingscomplex hebben staan met legbatterijen en andere kweekprogramma's? Door doorzettingsvermogen bereikt de slak de ark! En net als Belgen zijn Canadezen voor de underdog, de noeste werker, de flandrien, de canadien. Hoera er is hoop en hoop doet leven! Behalve dan voor wijlen koning Boudewijn.
De schoenmaat van je klimschoenen opgeven als maat voor een paar schaatsen is ook geen aanrader, maar evenmin een geldig excuus.
Omdat vechtend ten onder gaan eervol is ging ik desalniettemin met die intentie het ijs op. De eerste schifting was bij deze een feit, daar waar de anderen vlot over het muurtje op het pas ‘afgereden’ ijs sprongen besloot ik immers om via de grote poort ,aka het deurtje voor gekwetsten, de arena te betreden.
‘Float like a butterfly and sting like a bee’
Als krinkelende winkelende waterdingen schoten de Canadezen mij links en rechts voorbij. Canadees zijn is moeilijk als je op schaatsen staat!
Ik voelde me als een waterbuffel en achtte de kans op lacteren met een lekkere mozzarella als trots resultaat dan ook groter dan het verslaan van mijn directe tegenstander. Wegens chronisch gebrek aan vulling voor zelfs een instap trainingbra en de afwezigheid van een degelijke afkolf pomp week ik toch af van dit verder overigens feilloze plan en besloot om mijn kans te gaan.
‘your hands can’t hit what your eyes can’t see’
Een geluk dat de puck zwart is en dat ik wel met een puck overweg kan. Na 45min evenwichtsoefeningen waarbij mijn Sherwood mij meermaals heeft rechtgehouden ben ik erdan toch in geslaagd om te scoren, zonder daarbij offside te staan! Om het spannend te houden kon je enkel scoren door tegen de doelpalen te schieten, dus niet gewoon in het net rammen.
‘when you’re as great as I am, it’s hard to be humble’
Na een uurtje wedstrijd en een kleine 45min ‘opwarming’ was ik dankzij mijn energie efficiënte schaatstechniek volledig opgebrand. Moe en nederig verliet ik het ijs, de wedstrijd was gedaan en lessen zijn geleerd.
Er is schaatsen en schaatsen. Met mijn niveau van schaatsen zou ik waarschijnlijk nog niet in aanmerking komen van de Canadese variant van ‘Koningslo B’. Maar oefening baart kunst, zou Jan Hoet in de kelders van het SMAK een trainingscomplex hebben staan met legbatterijen en andere kweekprogramma's? Door doorzettingsvermogen bereikt de slak de ark! En net als Belgen zijn Canadezen voor de underdog, de noeste werker, de flandrien, de canadien. Hoera er is hoop en hoop doet leven! Behalve dan voor wijlen koning Boudewijn.
De schoenmaat van je klimschoenen opgeven als maat voor een paar schaatsen is ook geen aanrader, maar evenmin een geldig excuus.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten