Vandaag was er een heuse openlucht tentoonstelling gewijd aan het Griekse alfabet.
Met trots draag ik 'enthousiast' als adjectief in mijn totem maar er zijn grenzen. De alfa males en beta bi-atches deden hun uiterste best om hun favoriete en zinloze combinatie van Griekse letters te promoten (mocht er een van die society clubjes zo orgineel geweest zijn om het spijkerschrift te promoten dan had ik het misschien nog overwogen) en prostitueerden daarbij schroomloos hun 'god vanbinnen'. Een van de weinige zaken die ik uit de lessen van de 21eE heb onthouden is dat God een jaloerse man is en hij het niet zo begrepen heeft op afbeeldingen en verafgoding. Na enig beraad besloot ik mijn bijbelse kennis niet verder in de praktijk te brengen en geen 'Jesus at the temple' scène te vertolken (voor de niet-kenners of luie-lezers: Jesus Christ Super Star, de film uit 1973! een aanrader). Bij de roeistand (netjes in Latijns aflabet trouwens) ben ik wel wat langer blijven staan, maar training om 5:30Am op meer dan 10km van mijn deur...daarvoor was het meisje dat net voor mij een foldertje nam niet 'uitnodigend' genoeg.
De klimzaal was vandaag een klein succes:
De routebouwers waren aardig in de weer geweest en menig series boulderprobleem had het licht gezien sinds mijn laatste bezoek. Dit keer was ik ook niet meer alleen om de boulders aan te vallen (omdat namen onthouden niet mijn grootste gave is ontbreken deze). De mensen met wie ik vandaag geklommen heb gaan naar Kentucky om te sportklimmen en boulderen, daar zouden meer (sport!)klimroutes liggen (EN overhang!!) dan in de Niagra Escartment (op +/- 4u30 rijden).
Bij gebrek aan een toog aan/in de buurt van de klimzaal gaat het socializen wat trager. Een van de komende weken ga ik toch is solliciteren voor een plaatsje in de auto (het is 6u rijden dus gaan ze enkel de lange weekends). In de tussentijd weet ik wat gedaan, naar de fitness!! De nieuwe boulders zijn vrijwel allemaal super krachtig en het effect daarvan op de locals heb ik vandaag mogen ervaren.
Met trots draag ik 'enthousiast' als adjectief in mijn totem maar er zijn grenzen. De alfa males en beta bi-atches deden hun uiterste best om hun favoriete en zinloze combinatie van Griekse letters te promoten (mocht er een van die society clubjes zo orgineel geweest zijn om het spijkerschrift te promoten dan had ik het misschien nog overwogen) en prostitueerden daarbij schroomloos hun 'god vanbinnen'. Een van de weinige zaken die ik uit de lessen van de 21eE heb onthouden is dat God een jaloerse man is en hij het niet zo begrepen heeft op afbeeldingen en verafgoding. Na enig beraad besloot ik mijn bijbelse kennis niet verder in de praktijk te brengen en geen 'Jesus at the temple' scène te vertolken (voor de niet-kenners of luie-lezers: Jesus Christ Super Star, de film uit 1973! een aanrader). Bij de roeistand (netjes in Latijns aflabet trouwens) ben ik wel wat langer blijven staan, maar training om 5:30Am op meer dan 10km van mijn deur...daarvoor was het meisje dat net voor mij een foldertje nam niet 'uitnodigend' genoeg.
De klimzaal was vandaag een klein succes:
De routebouwers waren aardig in de weer geweest en menig series boulderprobleem had het licht gezien sinds mijn laatste bezoek. Dit keer was ik ook niet meer alleen om de boulders aan te vallen (omdat namen onthouden niet mijn grootste gave is ontbreken deze). De mensen met wie ik vandaag geklommen heb gaan naar Kentucky om te sportklimmen en boulderen, daar zouden meer (sport!)klimroutes liggen (EN overhang!!) dan in de Niagra Escartment (op +/- 4u30 rijden).
Bij gebrek aan een toog aan/in de buurt van de klimzaal gaat het socializen wat trager. Een van de komende weken ga ik toch is solliciteren voor een plaatsje in de auto (het is 6u rijden dus gaan ze enkel de lange weekends). In de tussentijd weet ik wat gedaan, naar de fitness!! De nieuwe boulders zijn vrijwel allemaal super krachtig en het effect daarvan op de locals heb ik vandaag mogen ervaren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten